Jedną z ciekawszych form zwiększenia zainteresowania fizyką są interaktywne wystawy nauki, których głównym celem jest promowanie nauki w maksymalnie atrakcyjny sposób. Wystawa w Szczecinie funkcjonuje na wzór analogicznych wystaw zachodnich, gdzie w sposób zabawowy, poprzez działanie na przyrządach, można wiele się nauczyć, doświadczyć, przeżyć.

Wystawa, zatytułowana EUREKA, została otwarta 9 listopada 2002 r. w Muzeum Narodowym w Szczecinie na Wałach Chrobrego. Powstała z inicjatywy prof. Jerzego Stelmacha, jako element przyszłego Centrum Nauki w Szczecinie - wielkiej idei powstałej w Instytucie Fizyki US. Wystawa nie ma sponsorów; jej rozwój finansowany jest wyłącznie z własnej działalności. Obecnie wystawa mieści się w byłym Domu Marynarza.

Na wystawę można patrzeć, jak na naukowe wesołe miasteczko. Prezentowane eksponaty są najczęściej bardzo proste, jednak tak przedstawione, że działają na wyobraźnię. Unikamy eksponatów skomplikowanych i drogich oraz nasyconych techniką. Obecnie posiadamy ich ponad 80. Pewna część eksponatów została podarowana nam przez właściciela podobnej wystawy Phaenomenta w Peenemuende w Niemczech - Rudolfa Seiferta. Pozostałe eksponaty wykonaliśmy własnymi siłami na Wydziale. W chwili obecnej na wystawie znajdują się niemal wyłącznie eksponaty fizyczne. W przyszłości planujemy rozszerzyć wystawę o chemię, biologię, medycynę, itp. Próbujemy włączyć również szkoły we współtworzenie wystawy. Gdy eksponat taki znajdzie się na wystawie - jest opatrzony nazwą szkoły, nazwiskami uczniów i nauczyciela, którzy wykonali dany eksponat. Pomoc mieliśmy między innymi od nauczycieli informatyki z ZSEE w Szczecinie (Krystyna Gąsiorowska, Krzysztof Łyszczek) - prace graficzne, p. Marii Maciejewskiej - nauczycielki fizyki w Gimnazjum nr 9 w Szczecinie - wykonanie i wypożyczenie kilku eksponatów.

Przy eksponatach znajdują się krótkie, kilku zdaniowe opisy składające się z dwóch części. W pierwszej części sformułowane jest polecenie wobec zwiedzającego, aby wykonał on konkretną czynność i doprowadził do określonego skutku. W drugiej części, również krótko, opisana jest fizyczna strona zjawiska. Na wystawie przeważnie znajduje się opiekun, którego zadaniem jest wyjaśnianie zjawisk na prośbę zwiedzających oraz rozwiązywanie problemów technicznych, gdyby takie się pojawiły.

Wielkie wrażenie na zwiedzających robi dużych rozmiarów kula słoneczna - dynamicznie zmieniający się obraz Słońca, wykonany ze zdjęć przez sondę SOHO. Kula została uzyskana z wielokrotnie odbitego obrazu w lustrach z zakrzywionego ekranu telewizora. Wśród dzieci bardzo dużą popularnością cieszy się kula plazmowa, piłka unoszona przez strumień powietrza, słyszalny szept z drugiego końca sali, który jest ogniskowany przez dużą czaszę, niekończący się tunel. Niegrzeczne dzieci podłączamy do 500 tys. volt a grzeczne zamykamy w bańkach mydlanych.

Wystawa, mimo że zorganizowana na stosunkowo małej powierzchni, cieszy się wciąż rosnącą popularnością. Przyjeżdżają na nią nawet wycieczki ze szkół z odległych miast w kraju oraz z zagranicy. Od chwili uruchomienia do do dnia dzisiejszego (luty 20012) wystawę odwiedziło ok. 150 000 osób.